De verbondsleer

Binnen de "bijbelgetrouwe theologie" zijn er twee vormen van interpretatie framewerken voor het begrijpen van het totaalbeeld van de bijbel, en Gods handelen met de mensheid.

  • De eerste is de verbondsleer.
  • De tweede is het dispensationalisme. (of bedelingenleer.)

De verbondsleer onderscheid zich van het "dispensationalistisch" interpretatie framewerk door vast te houden aan Gods VERBONDSTROUW lopende van Abraham tot aan Jezus Christus. Door deze interpretatie van een doorlopend vernieuwen van het verbond, en verdere perfectionering van de condities, ziet men Gods volk als één geheel door de eeuwen heen. Daarnaast heeft de verbondsleer een sterk argument door te zeggen dat zij vasthouden aan de interpretatie van het Oude Testament, op een zelfde wijze zoals ook de eerste apostelen dat deden. Men zal duidelijk uit de tekst van deze studie kunnen halen, dat dispensationalisme zich schuldig maakt aan het buitenspel zetten van Nieuwtestamentische teksten. Dit is de reden waarom wij, vasthouden aan de verbondsleer, boven het dispensationalisme, dat binnen de Evangelische, de Pinkster- en de Charismatische beweging zo sterk gelooft wordt. Het nieuwe verbond geldt als een alles overtreffend verbond en dit is voor een IEDER DIE GELOOFT.

De verbondsleer is geïntroduceerd door Johannes Calvijn en Oleander. De verbondsleer, of "Covenant Theology" in het Engels, is niet alleen de leer van de reformatorische kerken. In Nederland wordt / werd dit vaak zo gezien. Dit is incorrect. De Verbondsleer bestond namelijk al voor dat het Calvinisme bestond.

De oorsprong van de Verbondsleer is niet het Calvinisme

De verbondsleer is ouder dan het calvinisme, en behoort daar dus los van gezien te worden. Men beseft zich vaak niet dat het calvinisme pas ontstaan is, in het begin van de 17e eeuw. Foutief worden vaak de Gereformeerde kerken in een lijn gezien met haar begin. Maar de discussie over de uitverkiezing in het begin van de 17de eeuw, heeft de op Calvijn georiënteerde kerk in twee kampen verdeeld. Het ene kamp is zich gerechtvaardigd door de vorsten (van Engeland en van de Republiek der Nederlanden) en de synode van Dordt (Dordrecht) zich naar de Reformator blijven noemen. Maar eigenlijk is dit voor zowel Arminius als de nog steeds genoemde Calvinisten (of contra-remonstranten) THEOLOGISCH NIET TOEGESTAAN, aangezien beide groepen in hun leer duidelijk van Calvijn afwijken.

Het calvinisme was dus nooit gesticht door Johannes Calvijn. Calvijn (1509-1564) was meer dan een halve eeuw overleden toen het calvinisme werd gedefinieerd. De volledige definitie van het Calvinisme werd vastgesteld in 1618, toen er een kerkvergadering werd gehouden in Dordrecht. Hier ontstonden de Dortse leerregels. Zie voor meer informatie de Synode van Dordrecht.

Niet alle verbondsleergelovigen geloven deze Calvinistische leer, ondanks dat dit vaak verondersteld wordt.1 In het najaar van 2009 ben ik tot de overtuiging gekomen, dat de Verbondsleer op het punt van de uitverkiezing het Metechoïsme ondersteund. Al hebben grote hoeveelheden volgelingen van de volgende groepen, ergens in hun geschiedenis, gezegd de Verbondsleer aan te hangen:

 
Johannes Calvijn

  • Calvinisten
  • Arminianisten
  • Evangelischen (voor ong. 1850 kwam dit veel voor)
  • Credobaptisten, dit zijn hen die op oudere leeftijd dopen, na een gecontroleerd begrip van de dopeling.
  • Pedobaptisten (ook wel zo gespeld: paidobaptisten), dit zijn zuigelingendopers. Deze groep heeft hellaas de verbondsleer gebruikt (ik voel misbruikt) om hun doop te rechtvaardigen.
  • Een nieuwe groep die op het punt staat gevormd te worden, welke behoort in de rij van verschillende, van elkaar onderscheidende groepen (zich onderscheidend van: Calvinisten, Arminianisten en Evangelischen) aan welke ik refereer als de Metechoïsten.

De wortels van verbondsleer in de kerkgeschiedenis

De verbondsleer heeft wortels ver voor de tijd van de Dortse leerregels, zelfs in de kerkvaders. Irenaeus en Augustinus hadden al ideeën die op deze leer wezen. Ook Johannes Calvijn (1509-1564), Casper Olivianus (1536-1587) en Robert Rollock (1555-1599) geloofde in de verbondsleer.

Dit was alles voordat de Calvinistische leer werd gedefinieerd in 1618-1619. Zoals eerder gezegd Calvijn heeft niet het Calvinisme voortgebracht, hij was al ruim een halve eeuw daarvoor overleden in 1564. Daarom moet "Calvinistische Verbondsleer" als niet "Calvijn getrouw" bestempeld worden! Dus Calvinistische Verbondsleer is maar slechts een vorm van Verbondsleer, en kan niet worden gedefinieerd als de enige! Ik zelf ervaar zo'n duidelijke metechoïstische bevestiging in de drie theologische verbonden van de Verbondsleer, dat ik het überhaupt niet reëel vindt om te spreken van een Calvinistische Verbondsleer. Ik voorzie zo wie zo een langzaam, maar zeker sterven, van de positie die in de Dortse leerregels beschreven wordt! Met de huidige theologische inzichten komen zowel het Arminianisme en Calvinisme tot een einde van hun bestaan.

Natuurlijk geloven zowel de bedelingenleergelovigen als de verbondsleergelovigen dat hun leer door de bijbel en de bijbelse geschiedenis bevestigd wordt. Echter de verbondsleer gelovigen hebben dus zeer vroege bewijzen uit de kerkgeschiedenis zoals de eerder genoemde kerkvaders Irenaeus en Augustinus.

Bijbelse verbonden

De bijbel spreekt veelvuldig over verbonden. Een verbond is een gewichtig contract. Het Oudtestamentische woord is "berith". Bij een verbond werd meestal een wond gemaakt, en daar as in gestrooid zodat beide partijen zich daaraan zouden kunnen herinneren. Berith stamt dan ook af van het woord voor snijden. Het woord komt 284 keer voor in het Oude Testament. De gehele bijbel spreekt over een relatie tussen God en mensen! Dus u begrijpt dat de link naar het uitleggen van de Bijbel aan de hand van de verbonden snel gemaakt is.

Het Griekse woord voor verbond is "διαθηκη" (diathēkē). Het betekend verbond of testament. Normaal gesproken zou het woord "συνθηκη" (sunthēkē) gebruikt moeten worden, maar dit komt in het Nieuwe Testament niet voor omdat "συνθηκη" (sunthēkē) gebruikt wordt voor een verbond tussen gelijke partners. Dit is tussen God en mens niet het geval.

De verbondsleer onderscheid zich van het "dispensationalistisch" interpretatie framewerk door vast te houden aan Gods VERBONDSTROUW lopende van Abraham tot aan Jezus Christus. Door deze interpretatie van een doorlopend vernieuwen van het verbond, en verdere perfectionering van de condities, ziet men Gods volk als één geheel door de eeuwen heen. Daarnaast heeft de verbondsleer een sterk argument door te zeggen dat zij vasthouden aan de interpretatie van het Oude Testament, precies zoals ook de eerste apostelen dat deden. Men zal duidelijk uit de tekst kunnen halen van deze studie dat dispensationalisme zich schuldig maakt aan Nieuwtestamentische teksten buitenspel zetten. Dit is de reden waarom wij, vasthouden aan de verbondsleer, boven het dispensationalisme, dat binnen de Pinkster- of Charismatische beweging zo sterk gelooft wordt. Het nieuwe verbond geldt als een alles overtreffend verbond en dit is voor een IEDER DIE GELOOFT.





Voetnoten:
  1. Eerder had ik hier de heldere doch aanvallende tekst:"Het lijkt er sterk op dat zowel bedelingenleer gelovigen (bijna alle evangelische en pinksterkerken zijn bedelingenleer gelovigen) alsook hun theologische tegenstanders de Reformatorischen in Nederland, ons willen doen laten geloven dat calvinistische verbondsleer de enige of originele verbondsleer is! Dit is niet correct. Sterker noch calvinistische verbondsleer is slechts een vorm van verbondsleer, want verbondsleer bestond al langer!"